Kanser, bazı etkilerle değişime uğramış hücrelerin, gerek yerel ve gerekse uzak noktalarda kontrolsüz olarak çoğalıp büyümelerinin sonucu oluşan hastalığa verilen addır. Normalde hücreler belli bir kontrol altında, ihtiyaca göre bölünerek çoğalırlar. Hücreler bir taraftan programlı ölüm ya da "apoptoz" denen olay ile yok olurken, diğer taraftan da DNA'daki çeşitli genlerin kontrolüyle çoğalırlar. Bu genler mutasyona (değişime) uğrayarak hücrelerin aşırı büyümesine sebep olurlarsa, o zaman kanser oluşur.

Geleneksel kanser tedavi yöntemleri vücudumuzun kendi hücrelerinden oluşan tümör hücrelerinin öldürülmesi amacına dayanır. Bu amaçla tümör hücreleri ya cerrahi müdahele ile, ya kemoterapi denilen kanser hücrelerini yoketmesi arzu edilen öldürücü ilaçlarla veya, çok yüksek frekansta iyonlaştırıcı radyasyon yayan ışınlar kullanarak kanserli hücreleri yokedilmeye çalışılır..

Her üç tedavi yöntemi de ölümle sonuçlanabilen, çok ciddi yan etkiler içermektedir. Etkinlik açısından sa örneğin Saygın Clinical Oncology dergisinde 2004 yılında yer alan bir makaleye göre kemoterapi tedavisi 5 yıl kanser hayatta kalma oranını ABD'de yalnızca %2,1 ve Avustralya'da %2,3 oranında arttırmakta yada diğer bir değişle % 60'dan %62'lere çıkartmaktadır.  Tedavi sürecinde saç dökülmesi, mide bulantısı, şidetli ağrılar vs gibi sayısız yan etkilerle karşılaşılabilmektedir..

Kanserli hücreleri öldürme prensibine dayalı olan bu tedaviler genelde bu hücrelerin tamamını yokedememekte ve geri kalan hücreler tedaviye dirençli bir şekilde agresif bir şekilde tekrar ortaya çıkıp vücudun çeşitli bölgelerine yayılmaya (metastaz) başlamaktadırlar. Yandaki bölümü tıklayarak Fortune dergisinde yer alan ve harcanan milyarlarca dolara rağmen niçin kanser ile savaşta başarı sağlanamadığını irdeleyen bir makaleye ulaşabilirsiniz.

Cytotron'da kullanılan RFQMR teknolojisinin kanserli hücrelerle başa çıkma yöntemi ise tamamen farklıdır. RFQMR yöntemi ile Radyoterapi'de uyglanan çok yüksek frekastaki yüksek enerjili  iyonlaştırıcı radyasyon yerine, Radyo frekansı veya daha düşük frekanstaki düşük enerjili elektromanyetik dalgalar kullanılmaktadır.

Cytotron tedavisindeki amaç kanser hücrelerini direkt olarak yoketmek değil, hücreye aktarılan düşük miktardaki enerjinin etkisiyle hücre DNA'sının kontrolsüz çoğalma komutlarını durdurmak ve zaman için kanser hücresinin apoptosiz adı verilen kendiliğinden ölmesine sağlamaktır.

Yapılmış olan klinik çalışmalar elektromanyetik dalgaların hücre membranlarının enerji seviyesini değişirerek hücre içindeki iyonların konsantrasyonuna etki etmek dahil pekçok etki yaratabildiğini göstermiştir. Genelde bu tedavi sonrasında kanser hücrelerinin enerji değerleri düşmüş oldukları -20 mV değerlerinden sağlıklı hücrelerdeki -90 mV düzeyine kadar yükseltilmektedir. Böylelikle p53 adlı bir proteinin aktif hale getirildiği ve hücrenin kontrolsüz olarak bölünmesinin engellendiği düşünülmektedir.

Cytotron kullanılarak Hindistan'ın Bangalore şehrindeki Institute of Aerospace Medicine'da 106 terminal durumdaki Kanser hastası üzerinde 2004 ile 2005 yılı arasında bir çalışma yapılmıştır. Bu çalışmada yer alan hastaların tümü daha önce Cerrahi Müdahale, Radyoterapi veya Kemoterapi gibi mevcut tüm tedavilerin uygulandığı ancak başarılı olamadığı ve kanserin çok ileri derecede ilerlemiş olduğu hastalardır. Cytotron tedavisi sonrasında kısa süre zarfında ölmesi beklenen hastaların :

%90'ında semptomatik iyileşme görülmüştür (birkaç seans içinde ağrının azalması veya ortadan kalkması, morfin kullanımının kesilmesi, kilo kaybının durması gibi)
Hastaların çok büyük bölümünde tümör gelişimi durdurulmuş veya geriye döndürülmüştür
% 60'ı 1 yılı aşkın süredir yaşamaktadır (ölenlerin büyük bölümü daha önceki tedavilerin toksik etkileri nedeniyle oluşan komplikasyonlardan yaşamını kaybetmiştir)
%20'si normal çalışma hayatlarına geri dönmüştür

Cytotron tedavisi kanser hastaları için bir kür şeklinde uygulanır Standart uygulama 28 gün boyunca günde bir saat olmak üzere toplam 28 saattir. Kimi durumlarda 14 günlük bir uygulamadan sonra 14 gün ara verilir ve daha sonra tedavi sonuçlandırılır.

Hastanın tedavi öncesinde MR ile çekilmiş görüntülerindeki tümörlerin yerleri belirlenir. Daha sonra bu bilgiler sisteme yüklenerek elektromanyetik dalgaların tümörlü bölgeye en uygun şekilde ve uygun dozda ulaşacağı ayarlamalar yapılır.

Tedavi süresince hasta hiçbirşey hissetmez. Tedavinin herhangibir yan etkisi yoktur. Ağrı kesici etkisi şaşırtıcı şekilde birkaç seans içinde ortaya çıkar. Genelde ilk hafta içinde tümör kontrol altına alınır ve daha sonra yavaş yavaş programlanmış hücre ölümü gerçekleşerek tümör küçülmeye başlar. Tedavi sonunda tümör içi boşalmış ve kurumuş bir hal almaya başlayarak küçülür.

Cytotron ile yalnızca yeri tam olarak belirlenmiş tümörler tedavi edilebilmektedir. Aynı anda sistem ençok 3 tümörü tedavi edebilmektedir. Beyin, akciğer, mide, pankreas, kolon, kemik, prostat, meme, kolon kanseri olan pekçok vaka başarıyla tedavi edilmişlerdir. Cytotron lösemi gibi vücudun geneline yayılmış olan kanser türlerinde kullanılamamaktadır.

ABSTRACT:
Aims: The debate on the funding and availability of cytotoxic drugs raises questions about the contribution of curative or adjuvant cytotoxic chemotherapy to survival in adult cancer patients.
Materials and methods: We undertook a literature search for randomised clinical trials reporting a 5-year survival benefit attributable solely to cytotoxic chemotherapy in adult malignancies. The total number of newly diagnosed cancer patients for 22 major adult malignancies was determined from cancer registry data in Australia and from the Surveillance Epidemiology and End Results data in the USA for 1998. For each malignancy, the absolute number to benefit was the product of (a) the total number of persons with that malignancy; (b) the proportion or subgroup(s) of that malignancy showing a benefit; and (c) the percentage increase in 5-year survival due solely to cytotoxic chemotherapy. The overall contribution was the sum total of the absolute numbers showing a 5-year survival benefit expressed as a percentage of the total number for the 22 malignancies.
Results: The overall contribution of curative and adjuvant cytotoxic chemotherapy to 5-year survival in adults was estimated to be 2.3% in Australia and 2.1% in the USA.
Conclusion: As the 5-year relative survival rate for cancer in Australia is now over 60%, it is clear that cytotoxic chemotherapy only makes a minor contribution to cancer survival. To justify the continued funding and availability of drugs used in cytotoxic chemotherapy, a rigorous evaluation of the cost-effectiveness and impact on quality of life is urgently required. Morgan, G. et al. (2004). Clinical Oncology 16, 549e560

ABSTRACT:
Context:  Increased 5-year survival for cancer patients is generally inferred to mean that cancer treatment has improved and that fewer patients die of cancer. Increased 5-year survival, however, may also reflect changes in diagnosis: finding more people with early-stage cancer, including some who would never have become symptomatic from their cancer.

Objective:  To determine the relationship over time between 5-year cancer survival and 2 other measures of cancer burden, mortality and incidence.

Design and Setting:  Using population-based statistics reported by the National Cancer Institute Surveillance, Epidemiology, and End Results Program, we calculated the change in 5-year survival from 1950 to 1995 for the 20 most common solid tumor types. Using the tumor as the unit of analysis, we correlated changes in 5-year survival with changes in mortality and incidence.

Main Outcome Measure:  The association between changes in 5-year survival and changes in mortality and incidence measured using simple correlation coefficients (Pearson and Spearman).

Results:  From 1950 to 1995, there was an increase in 5-year survival for each of the 20 tumor types. The absolute increase in 5-year survival ranged from 3% (pancreatic cancer) to 50% (prostate cancer). During the same period, mortality rates declined for 12 types of cancer and increased for the remaining 8 types. There was little correlation between the change in 5-year survival for a specific tumor and the change in tumor-related mortality (Pearson r=.00; Spearman r=-.07). On the other hand, the change in 5-year survival was positively correlated with the change in the tumor incidence rate (Pearson r=+.49; Spearman r=+.37).

Conclusion:  Although 5-year survival is a valid measure for comparing cancer therapies in a randomized trial, our analysis shows that changes in 5-year survival over time bear little relationship to changes in cancer mortality. Instead, they appear primarily related to changing patterns of diagnosis.

Table 2 :  Impact of cytotoxic chemotherapy on 5-year survival in American adults